Ainda quase um menino
e sentaste a esperar à
beira do grande silêncio.
Pensavas que, a sós
com tua voz, talvez pudesses
roubar ao mar seu segredo.
Foi-se a tua juventude.
Mudos passaram os anos
e agora estás oco por dentro.
Poderias, se enfim soasse
o acorde do grande silêncio,
chegar a cantar seu eco?
Trad.: Nelson Santander
REPUBLICAÇÃO poema publicado na página originalmente em 26/11/2018
José Mateos – Canción 1
Todavía casi un niño
y te sentaste a esperar
a orillas del gran silencio.
Pensabas que estando a solas
con tu voz quizás pudieras
robarle al mar su secreto.
Se te fue la juventud.
Mudos pasaron los anos
y ahora estás hueco por dentro.
¿Podrías, si al fin sonara
del gran silencio el acorde,
llegar a cantar su eco?

Deixe um comentário